Bomexplosie school ‘grove schande’
Door: Wouter Engler en Marc Kruyswijk
Het was maar een rookbom. Een afgezaagde slagroomspuitbus als huls, volgepropt met kruit uit vuurwerk. Hoe kon Ralf (15) nou weten dat zijn zelfgemaakte bommetje zou ontploffen?
Het gebeurde natuurlijk wel. Midden in de aula van het Revius College in Doorn, terwijl waarschijnlijk ongeveer honderd leerlingen pauze hadden. Resultaat: twee gewonden. En een schorsing voor Ralf.
De ‘grap’ die Ralf en twee van zijn vrienden hadden bedacht, liep dinsdagmiddag behoorlijk uit de hand. In de aula van de school in de bossen van het chique Doorn klonk in de grote pauze een enorme knal. De dader kwam er zonder kleerscheuren vanaf, maar zijn handlangers werden per ambulance afgevoerd. De een kreeg scherven van de bom in haar knieën. In de buik van de ander stak een stuk metaal. Marcel (16): ‘Het bloed stroomde uit het gat in zijn buik.’
Ralf is geschorst. En als het aan de schoolleiding ligt, wacht hem permanente verwijdering. Rector Joost Kentson wil onderzoeken of dat laatste mogelijk is. ‘Dit kan en mag niet. Een grove schande.’
Medeleerlingen van Ralf hadden nooit verwacht dat de stille, teruggetrokken jongen zoveel ophef zou veroorzaken. Kelly Peelen (15): ‘Ik geloof dat ik hem nog nooit iets heb horen zeggen in de klas.’
‘Niemand durfde in te grijpen’
Volgens twee meisjes in het fietsenhok was het toch wel duidelijk dat er iets speelde. ‘Hij had het er al een week over dat hij iets van plan was met vuurwerk. Maar dat het tot ontploffing midden in de aula zou komen, had hij niet kunnen bedenken. Het was gewoon de bedoeling de hele aula in de rook te zetten.’
Alle leerlingen kregen gisteren een brief waarin rector Kentson uitleg geeft. Hij vindt het vooral onrustbarend dat verscheidene mensen al wisten van de actie, maar niet hebben ingegrepen. ‘We zijn nog niet klaar. Een aantal van jullie leerlingen wist dat hij een vuurwerkbom bij zich had. Een aantal van jullie heeft gezien dat hij ermee bezig was in die volle aula, iemand heeft hem zelfs een aansteker gegeven. Niemand durfde hem te stoppen, sommigen hebben hem zelfs aangemoedigd. Niemand durfde er een surveillant bij te roepen. Niemand durfde het al voor de tweede pauze te melden. Daar zijn we nog niet klaar mee.’