De spijkerharde wereld van Sandra M.

Door: Wouter Engler

Sandra M. wist al op jonge leeftijd dat ze zeker een leven wilde vol gevaar, avontuur en seks. Een onthullend interview met een ooit veelbelovende vwo-scholiere die bewust koos voor een carrière in de onderwereld.

Ik krijg een foto gehuld in een plastic mapje overhandigd: de toen jongere M. kijkt zelfverzekerd, donkere haren omlijsten haar niet onaantrekkelijke gezicht. ‘Ik haalde goede cijfers en had een gouden toekomst voor me, maar kwam uiteindelijk terecht op het ‘criminele pad’. Dit uiteraard tot grote ontevredenheid van mijn ouders. Ik lig trouwens nu nog overhoop met mijn van oorsprong Joegoslavische moeder.’

M.’s jeugd was ronduit miserabel te noemen  Na heftige woordenwisselingen thuis zwierf ze als jonge tiener doelloos rond op de straat, waar ze bevriend raakte met ‘aardige jongens’. ‘Ik was boos en wilde me uiteraard afzetten tegen me ouders. Ik kreeg pas later in de gaten dat die jongens, overigens van allerlei etnische achtergronden, veel geld verdienden met het verhandelen van cocaïne en hasj.’ M. zag er op dat moment ‘wel brood in om hetzelfde te doen’.

Netwerken

Hoewel ze aanvankelijk weigert in details te treden, heeft ze het op een gegeven moment wel over internationaal opererende drugsnetwerken. ‘Ik moest zelf ooit ook een lijn opzetten, via verschillende eilanden. Ik zat dus op een gegeven moment in het vliegtuig naar de Antillen. Het was allemaal voor mij geregeld en de plaatselijke douane was net zo corrupt als de douane op Schiphol.’

‘Ik wist wel waarom de organisatie voor mij had gekozen, aangezien ik een betrekkelijk jonge uitstraling had. Eenmaal terplaatse ging alles als vanzelf.’ M. weet ook te melden dat dit later niet meer zo vanzelfsprekend was. ‘Ik kwam zelfs in de situatie terecht dat ik midden in een schietpartij terechtkwam. Ik sloeg op de vlucht, dook onder en keerde pas terug toen de lijken waren opgeruimd.’  

Bitches

‘De overheid zit er dieper in dan je zou denken. Iedereen profiteert, iedereen is corrupt, zelfs personen waar je het niet van zou verwachten. Keurige meiden, echte kouwe kak, die gewoon harteloze bitches waren. Het is goed dat het grote publiek niet weet wie dit precies allemaal zijn, want dan zouden er heel wat koppen kunnen gaan rollen. Ik was op een gegeven moment daarom ook zo op mijn hoede, weet je.’    

M. wordt op straat diverse malen aangesproken. Een ietwat getinte jongeman gehuld in dure merkkleding vraagt of ze een adresje kent voor illegale rijbewijzen. ‘Nee, die gozer is er mee opgehouden. Maar je kan altijd gewoon zelf je rijbewijs halen of niet soms?’ De jongen maakt een wegwerp gebaar en waggelt verder in een onbekende richting. ‘Waarom moet ik mijn rijbewijs halen? Fuck it! Ik koop!’ roept hij M. nog na.

Chantage

‘Toch heb ik bewust voor dit leven gekozen’, gaat M. verder. ‘Ik kwam er namelijk al snel achter dat veel jongeren, de zogenaamde outcasts, veel geld verdienen met zaken die zogenaamd het daglicht niet kunnen verdragen. Ik moet zeggen dat de laatste tijd veel kaaskoppen in deze scene actief zijn geworden. En ik begrijp als geen ander waarom: gewoon chantage, weet je.’

M. ergert zich zichtbaar aan de ‘gechanteerde kaaskoppen’. ‘Het zijn allemaal watjes, denken eerst een lekker buitenlands wijf te hebben gescoord. Maar wat ze niet beseffen dat die dames het sperma gewoon bewaren in de koelkast. Als die eikels niet doen wat de organisatie precies wil, dan is het gewoon afgelopen met zo’n naïeve jongen. Zo’n griet gaat dan naar de politie en jammert ineens over verkrachting.’

Satan

M. weet desalniettemin wel te vertellen dat ze het nodige leed heeft gekend in haar zelfgekozen criminele carrière. ‘Het klinkt raar voor de normale burger, weet je, maar ik was ook weleens bang. Er zijn echt momenten geweest dat ik zo diep in de put zat dat ik zelfs een Satan’s altaar had gemaakt. Ik wilde mijn ziel verkopen aan de duivel om van al die profiteurs af te zijn.’

‘Helaas heeft de grote duivel niet gereageerd en dat is best jammer. Mijn egoïsme, nee, mijn onverzadigbare hebberigheid heeft het gewonnen. Een grote fout, want nu heb ik helemaal niks meer. Ja, alleen dan een relatie met de heroïne-dealer. Ik hou van die goedlachse Surinaamse jongen. Hij snapt me heel wat beter dan mijn moeder die nooit naar me omkeek, die trut met haar kutbar voor Joegoslaven.’