Dialoog valt in het water: ‘Hollanders zijn honden’
Door: Wouter Engler
Het Europees Jaar van de Interculturele Dialoog (EJID) moet kinderen van verschillende etnische-en culturele achtergronden samenbrengen. Helaas ging dat niet helemaal goed tijdens een interculturele dialoog in het Kralingse bos: ‘Hollanders zijn honden’
Jenny G. is werkzaam als brede school coördinator van de Openbare Basisschool genaamd Combinatie ‘70. Enthousiast vertelt ze over dit gesubsidieerde Europese project waarbij getracht wordt kinderen met verschillende culturele achtergronden met elkaar in contact te brengen. Hoewel ditmaal de ‘Hollandse’ cultuur centraal staat, prijst ze zonder blikken of blozen op overdreven wijze ‘de trots van Marokkaanse kinderen uit het Berberse rifgebergte’.
En die trots gaat ver, zo leert althans enige navraag onder de kinderen. Ze luisteren geen moment en zeggen meerdere malen ‘Geen interesse te hebben in die Hollanders’. Dan wijst één van hen plotseling naar het nudistenstrand, wat in de verte is te zien: ‘Daar gaan ze altijd naakt liggen die Hollanders. Het zijn honden, echte gore honden die Hollanders.’, benadrukt het mannetje van amper negen jaar oud. ‘Daarom ik altijd en overal trots op Marokko!’
Na een wandeling komen we terecht bij ‘De Groene Inval’, waar een enthousiaste docente als ‘toverbioloog Kralink’ probeert te vertellen over de ontstaansgeschiedenis van de Kralingse plas. De Marokkaanse kinderen luisteren echter weer niet, integenstelling tot de kinderen van Antilliaanse, Molukse en Nederlandse origine. Ze schreeuwen en draaien op hun stoeltjes en de aanwezige begeleidsters hebben echt moeite om hun geduld te bewaren. ‘Nu, ophouden!’
Nadat de ‘toverbioloog’ diverse malen onderbroken is, gaan de kinderen weer het bos in om op zoek te gaan naar takken en bladeren voor het maken van imaginaire insecten. Een niet nader genoemde man met een hardrock t-shirt, lang haar en blonde sik filmt het hele gebeuren. ‘Ik maak van elke bijeenkomst opnamen en monteer die vervolgens zodat de mensen kunnen zien wat voor meerwaarde dit project heeft. Echt ontzettend leuk om te doen.’
Inge Breedveld is de projectleider van het gesubsidieerde project en verbonden aan de Stichting Kinderparadijs Meidoorn: ‘HusselklusselKinderKunst, zo heet dit mooie project waarbij basisscholen uit het Oude Noorden (Marokkaans), Rotterdam Noord (Wit) en Zuid (Antilliaans) en Capelle aan den IJssel (Moluks) zijn betrokken. De Stichting organiseert dit project waar een multiculturele mix ervoor gaat zorgen dat de kinderen van elkaar gaan leren.’
De wandeling gaat verder, maar het begint tot ergernis van een aantal aanwezigen te regenen. Even later maakt een niet nader genoemde begeleidster kenbaar dat ze er genoeg van heeft. ‘Ik heb er geen zin meer in! Ik ga naar huis!’, raast ze in het bos. Een Antilliaans meisje staart verwonderd naar het schouwspel. En vraagt zich hardop af wat er precies aan de hand is met de begeleidster, maar ze moeten haar het antwoord helaas schuldig blijven.