Mentaal gebroken na Irak en Afghanistan
Door: Wouter Engler / Foto: US Army Flickr
Heel veel Amerikaanse oorlogsveteranen die gediend hebben in Irak of Afghanistan lijden aan het Posttraumatisch Stresssyndroom (PTSS). De veteranen krijgen onvoldoende nazorg en beroven in de meest extreme gevallen zichzelf of anderen van het leven.
De symptomen van PTSS zijn onder andere prikkelbaarheid, nachtmerries, depressies, concentratieproblemen, slaapstoornissen, hartkloppingen en ademhalingsmoeilijkheden. Heel veel Amerikaanse oorlogsveteranen hebben er last van en worden er niet voor behandeld als ze weer zijn teruggekeerd na missies in Irak en Afghanistan. Vooralsnog is er meer dan voldoende reden tot zorg, zo is het aantal zelfdodingen onder Amerikaanse veteranen die lijden aan PTSS tussen 2005 en 2007 gestegen met maar liefst 26 procent volgens cijfers van het Departement voor Veteranenzaken.
Literatuur over PTSS is ruimschoots voorhanden. Aaron Glantz, journalist en auteur van ‘The War Comes Home: Washington’s Battle against America’s Veterans’ (2009), meent dat de psychische problemen van veteranen in Amerika nauwelijks prioriteit genieten. Glantz kan rekenen op steunbetuigingen van moeders die zich nog als de dag van gisteren herinneren hoe hun zonen mentaal gebroken terugkeren van het oorlogsfront. In de meest extreme gevallen zijn de veteranen buitengewoon neerslachtig en slaan de hand aan zichzelf, terwijl weer anderen zich uiterst agressief gedragen en burgers van het leven beroven.
Journalist David Philipps vertelt bijvoorbeeld in zijn boek ‘Lethal Warriors: When the New Band of Brothers Came Home’ (2010) over zwaar getraumatiseerde veteranen die zonder enige aanleiding inwoners van het Amerikaanse stadje Colorado Springs afslachten. Philipps probeert te achterhalen hoe deze veteranen, die inmiddels veroordeeld zijn tot langdurige celstraffen, zijn verworden tot zulke schier oncontroleerbare vechtmachines. Hij spreekt met hen in de cel over hun huiveringwekkende ervaringen in gebieden waar ze zijn uitgezonden en komt mede tot de conclusie dat de verantwoordelijke instanties ernstig tekort zijn geschoten.
