‘Mijn droom werd werkelijkheid’
Door: Wouter Engler
Opgestoken haar, stralende ogen, een beweeglijke mond. Musical-ster Gitty Pregers (26) oogt als een ware diva. Wat begon als een droom op 11-jarige leeftijd, werd 15 jaar later werkelijkheid in het Scheveningse circustheater: ‘Spelen in The Lion King is voor mij als een roes, het is allemaal zo snel gegaan.’
Soms speelt ze de gemene Hyena Shenzi, dan weer de wijze medicijnvrouw Rafiki. Vooral de laatstgenoemde personage is volgens Pregers een uitdagende rol. ‘Zodra de show begint verschijnt zij al ten tonele. Het is een rol waarin ik me goed kan uitleven. Het samenspel met medespeler Gino Emnes, die Simba speelt, is verder ook uitstekend.’
Langzaam slurpt Gitty aan haar glaasje Jus d’Orange. Na elke voorstelling zit ze, volgens eigen zeggen, zo vol adrenaline dat ze wel afleiding moet zoeken. ‘We gaan dan met de castleden gewoon lekker uit. Of ik ga maar huis en kijk televisie. Wanneer ik eenmaal op bed lig, dan laat ik nog even de voorstelling de revue passeren. En dan denk ik: Ja, Gitty, dat heb je goed gedaan of dat kan beter. Want je moet altijd kritisch op jezelf blijven vind ik. Dat is gewoon in dit vak heel belangrijk.’
De Zoetermeerse timmert in elk geval al geruime tijd aan de weg. Zo speelde ze voor het Nederlands Musical Ensemble in producties als Evita, Elisabeth en Merlijn De Musical. Volgens insiders is Pregers een supertalent, van wie we nog veel gaan horen.
Toch was het voor Pregers niet altijd zeker of ze daadwerkelijk haar brood zou kunnen verdienen met het spelen in musicals. ‘Ik ben toen de Hogere Hotelschool gaan doen in Maastricht.’ Want volgens Pregers is in dit vakgebied niets zeker. Hoewel ze de opleiding afmaakte, bleef ze actief in de theaterwereld.
Toen ze hoorde dat The Lion King naar Nederland kwam was de keus was haar betreft snel gemaakt. ‘Ik solliciteerde natuurlijk gelijk. Uiteindelijk werd ik geselecteerd. Ik weet nog goed dat de eerste voorstelling was als een roes. Alles ging zo goed en soepel. Bovendien sta je voor een gigantisch publiek. Iedereen prijst je na afloop. Ja, dat voelde geweldig. Wat mij betreft was toen de cirkel rond: wat begon als een droom op 11-jarige leeftijd, eindigde 15 jaar later op de planken in het Scheveningse circustheater.’