OBR: Het verraad van links

brendelverraadvanlinksuitgeverijaspekt.jpg

Door: Wouter Engler
De Oude Boeken Recensie (OBR) is ontstaan uit pure noodzaak, ons kikkerlandje ontleest immers in sneltreinvaart. Deze keer een recensie van het boek van AD-journalist Carel Brendel: ‘Het verraad van links’.

Wat u ook mag vinden van Carel Brendel, de een noemt hem seniel en de ander noemt hem een moslim-jager, feit is dat hij wel degelijk een heel belangrijk taboe aankaartte in ‘Het verraad van links’. Het was namelijk jarenlang ‘not done’ als je kritiek uitte op radicale moslims en je werd met de nek aangekeken als je dat wel durfde, dan werd je gezien als een racist of zelfs een neonazi. Dat radicale moslims vrouwen, joden en homo’s discrimineerden, leek hun linkse medestanders niets uit te maken. Het werd door hen keer op keer geridiculiseerd en weggelachen, met uitzondering van de Socialistische Partij (SP).

Vanzelfsprekend was dat ook het geval op scholen, waar docenten geconfronteerd werden met de ontspoorde kroost van die godsdienstfanaten. Brendel citeert uit het relaas van oud-onderwijzer Hans Lukkien (NRC Handelsblad, 2004):

‘Toen ik in mijn laatste fase als volledig opgebrande en gedeeltelijk afgekeurde, niet langer idealistische schoolmeester in alle klassen de arbeidsduurverkortingsdagen vervulde, hoorde ik steeds vaker schrikwekkende opmerkingen. Een bloemlezing: ‘Mijn vader zegt: wij veel baby’s, wij later de baas in Nederland.’ ‘Dat land heeft Palestina en niet Israël.’ ‘Ik hoef niet te luisteren naar les over kruistochten.’ ‘Je vader is een kankerjood en je moeder is een kankerhoer.’ ‘Jullie hebben rood haar en sproeten, omdat jullie varkensvlees eten.’ ‘Ik geef geen hand en ik zeg geen prettige kerst, want het is een slecht feest en jullie branden allemaal in de hel.’ Ik liet mij steeds vaker verleiden om met zo’n vuurspuwend ventje in discussie te gaan en ik vroeg me hardop af waarom je als gast nog langer blijft in een land waar je het zo slecht naar je zin hebt. Mijn directeur drukte mij op het hart om dat vooral nooit te doen.’

Brendel in Het verraad van links: ‘Terugkijkend kun je zeggen dat het in 1983 weggehoonde SP-rapport Gastarbeid en Kapitaal alles haarfijn heeft voorspeld.’ De PvdA en andere linkse partijen moeten daarom wat hem betreft terugkeren naar de vrijzinnige wortels van de sociaal-democratie. Hij verwacht daarbij een kritische houding tegenover religieus fundamentalisme, ongeacht of dit christelijk, joods of islamitisch is. Persoonlijk denk ik dat de PvdA, dankzij mensen zoals Ahmed Marcouch en Paul Scheffer, niet langer de andere kant op kijkt. Ik zie het verder ook heel wat minder somber in dan Carel Brendel, die beweert dat Marcouch heel ons land wil islamiseren.

Carel Brendel ‘Het verraad van links’ (2008), Uitgeverij Aspekt