Tafeltennisser Wijers blikt terug: ‘Het was een wereldtijd’

Door: Wouter Engler / Foto: PR

Barry Wijers (26) kon naar eigen zeggen zijn geluk niet op toen zijn tafeltennisteam werd uitgeroepen tot de beste Rotterdamse sportploeg van het afgelopen jaar. Wijers blikt daarom in een exclusief interview terug op zijn carrière bij AA-Drink/Feijenoord Van Teylingen (FVT).

Wijers groeide op in de Rotterdamse Tarwewijk. Hij was, zoals sommigen menen te beweren, ‘een echte jongen van Zuid’. Niemand had echter op voorhand kunnen weten dat hij later zou uitgroeien tot een top-tafeltennisser, die de ene klinkende overwinning binnenhaalde na de andere met het team AA-Drink/FVT. ‘Ik beschik over een dodelijke service, goede forehand en een vechtersmentaliteit. Dat betaalde zich wel uit in de landelijke competitie.’

‘En als ik dan zie dat er toch dik vierhonderd man zitten bij zo’n wedstrijd, dan geeft me dat nog eens een extra boost. Want echt veel publiek komt er doorgaans niet af op wedstijden, heel anders dan in China. Daar trainen ze ook echt strak aan één stuk door, beschikken ze over voldoende overheidssubsidie. Voetbal is wat hier de klok slaat, maar daar staat tafeltennis echt op nummer één. En daarom hebben ze daar echt een gigantische kweekvijver aan talent.’

Wijers houdt zich daarom intensief bezig met de jeugd bij AA-Drink/FVT. ‘Ik behaalde het diploma Oefenmeester B. Ik probeer met dit diploma en mijn kennis en ervaring van het spel de jeugd zo goed mogelijk naar een duidelijk hoger niveau te tillen. We hebben hier aardig wat jonge talenten rondlopen bij de club, waarbij je onder meer kan denken aan Jochem de Hoop, Patrick Oey, Rajko Gommers, Laurens Tromer, Cosmin-Ionut Stan en Martin Khatchanov.’

Wijers begon zijn carrière als zesjarig jochie bij AA-Drink/FVT. Hij had aanleg, maar de angst bestond ook dat hij misschien voor voetbal zou kiezen. ‘Maar deze angst bleek al heel snel ongegrond. Tafeltennissen was op een gegeven moment mijn lust en leven. Met aanleg alleen kom je er echter niet, het moet soms ook pijn doen en je moet er echt voor willen gaan. Honderd procent. Ik debuteerde op 14-jarige leeftijd in het eerste team in de eredivisie.’

‘Ik besloot na vijf landskampioenschappen over de grens te kijken en kwam uit bij TTS Borsum, die uitkwam in de tweede Bundesliga. Ik ben bij deze club overduidelijk gegroeid en steeg op de wereldranglijst zo’n tweehonderd plaatsen. Iedereen wist wie ik was en waar ik toe in staat was en dat gaf best wel een goed gevoel. Na drie jaar vond ik het welletjes, want ik werd gek van dat op en neer rijden naar Duitsland.’

‘Ik gaf bovendien daarnaast nog eens les in Lekkerkerk, dus dat was gewoon een beetje teveel van het goede. Maar als ik nu zo terugkijk op mijn carrière, was het een wereldtijd. Ik speelde drie Wereldkampioenschappen, drie Europees Kampioenschappen en behaalde drie keer het Nederlands kampioenschap dubbel en een keertje het Nederlands Kampioenschap gemengd dubbel. En nu wil ik het liefst al die ervaringen gebruiken in mijn trainingen aan de jeugd.’

Wijers vond de prijs voor beste Rotterdamse sportploeg van het afgelopen jaar de kroon op zijn carrière. ‘Je krijgt op die manier toch een stukje erkenning voor al die energie en tijd die je in sport hebt gestoken. Maar we staken er dan ook in vergelijking met de andere genomineerden met kop en schouders boven uit, vond ik. Het is nu van belang om te groeien in het trainersvak en daar op langere termijn de vruchten van te plukken.’

‘Ik ben nog wel actief als speler, maar duidelijk veel minder intensief dan voorheen. Het staat duidelijk op een laag pitje, maar je weet maar nooit. Misschien pak ik nog wel de dubbel, zou wel leuk zijn.’