Van Strijen pleit voor beter contact tussen politie en hangjongeren

Door: Wouter Engler / Foto: Jeugd enzo

Frank van Strijen van Jeugd enzo  pleit voor een beter contact tussen de politie en hangjongeren: ‘Je hoeft niet heel de dag met ze op stap, maar af en toe een praatje maken van een paar minuten kan veel onderling begrip kweken en positief uitwerken in je aanpak van jeugdcriminaliteit.’

Van Strijen, tevens auteur van het boek ‘Van de straat, de straatcultuur van jongeren ontrafeld’, krijgt regelmatig te horen van agenten, aan wie hij onder meer trainingen geeft over de hedendaagse straatcultuur, dat ze nauwelijks ruimte hebben in hun roosters om gezellig te babbelen met hangjongeren. ‘Ik zeg dan: je hoeft niet heel de dag met ze op stap, maar af en toe een praatje maken van een paar minuten kan veel onderling begrip kweken en positief uitwerken in je aanpak van jeugdcriminaliteit.’

Agenten lopen snel het risico dat ze zich alleen maar laten zien als er problemen zijn met jongeren.‘Hierdoor associëren ze de politie met iets negatiefs, terwijl die agenten ook gewoon hun werk doen en de veiligheid in een wijk willen vergroten. Rond de jaarwisseling weten jongeren bijvoorbeeld dat ze moeten oppassen omdat agenten dan vaak hun aanpak gaan intensiveren in het kader van repressief optreden.’

‘In principe hoeft dat helemaal niet slecht te zijn, maar er moet wel een balans gezocht worden tussen preventief en repressief. Stel je voor: er staat een groep jongeren overlast te geven voor een bejaardencentrum. Dan is het ophangen van een mosquito een van de mogelijkheden. Dat is een geluidsapparaat om hangjongeren weg te jagen. Het gebruik hiervan is een vorm van indirecte repressie waar in eerste instantie niks mis mee is. De groep zal zich verplaatsen en je hebt dan het acute probleem opgelost.’

‘Alleen het gedrag en de houding van jongeren veranderen daar niet mee. Dus op het moment dat je je alleen maar toespitst op repressie, dan zal je nooit helemaal in de oplossende sfeer zitten en kan je alleen maar aan acute crisisbestrijding doen. Wat op zich prima is en op zich een plek moet hebben, maar het is niet het volledige verhaal. In de meeste gevallen zie je overigens dat zodra de druk van de ketel wordt gehaald, de problemen weer opnieuw beginnen.’

‘Maar als agenten gewoon af en toe een praatje maken met hangjongeren, dan zullen ze merken dat dat positief effect heeft in tijden van crisis. Het slaat veel beter aan bij jongeren.’ Van Strijen vindt bovendien dat de media soms een negatieve rol spelen als problemen met de jeugd weer eens de kop op steken. ‘De strandrellen in Hoek van Holland, dat vind ik bijvoorbeeld maar een beetje ondoorzichtig verhaal.’

‘Het lijkt dan net alsof de politie daar dan een enorm negatief aandeel in heeft en ik weet niet of dat inderdaad zo in elkaar zit. Het is waar dat het beeld van jongeren gekleurd is bij de politie en de rest van de maatschappij. Er komt één Marokkaan op het nieuws en alle Marokkanen hebben het gedaan, er komt één Antilliaan als werkloze en alle andere Antillianen zijn dan ook werkloos. Er is één agent die over de streep gaat en dan gaan alle agenten over de streep, zo zit de werkelijkheid niet in elkaar.’

‘En ik kom hier in de praktijk ontzettend veel politiemensen tegen die kwalitatief harstikke goed werk afleveren. Dus dat is best wel jammer en ook wel een spanningsveld om dat ook weer bij elkaar te krijgen. Maar als je dat goed wilt doen is het juist zo belangrijk dat de politie zich ook laat zien op het moment dat er niks aan de hand is. Agenten zullen dan zien dat het dan beter valt bij jongeren en dat is toch wel één van onze speerpunten.’ aldus Van Strijen.