Voorstanders standbeeld vinden kritiek onbegrijpelijk
Door: Wouter Engler
Het standbeeld ter nagedachtenis van politicus Abraham Kuyper (1837-1920) heeft de afgelopen jaren op veel verzet gestuit. Maar volgens voorstanders zal het nog te onthullen standbeeld juist bijdragen aan het historisch besef van de bevolking van Maassluis.
Bert de Reuver (D66) diende op 4 november 2003 een motie in voor de realisatie van een standbeeld voor Abraham Kuyper. Hij vond naar eigen zeggen het heel jammer dat de motie toendertijd verworpen werd door de meerderheid van raad. Het ging hier immers om een geboren Maassluizenaar die aan de wieg had gestaan van de Anti-Revolutionaire Partij (ARP) en Minister-President was van 1901-1905.
Kees Smits (ChristenUnie): ‘De ARP is later gefuseerd met de Katholieke Volkspartij (KVP) en Christelijk-Historische Unie (CHU) en verder gegaan als het Christen Democratisch Appèl (CDA).Gezien de parlementaire geschiedenis is het standbeeld een prachtig initiatief om het historisch besef van de plaatselijke bevolking te verhogen. Desondanks zagen raadsleden van met name VSP, PvdA en VVD het niet zitten.’
De Reuver en Smits namen daar geen genoegen mee en wisten uiteindelijk met een particulier initiatief te garanderen dat de kosten niet geheel voor rekening kwamen van de gemeente. Smits werd naar eigen zeggen niet zonder reden aangemoedigd door verslaggever Wilfred Scholten van actualiteitenprogramma Netwerk: ‘Hij verzekerde me dat we vooral moesten doorgaan, dan zou hij er vervolgens een uitzending aan wijden op 14 februari 2005.’
Kunstenaar Frank Letterie die pas de desbetreffende Netwerk-uitzending heeft gezien op internet: ‘Ik wist eerst niet eens dat er tegenstanders waren van het door mij ontworpen standbeeld. Ik heb er een jaar over gedaan en nu wordt het beeld in brons gegoten bij Koninklijke Eijsbouts Klokkengieterij in Asten. Het zal in het centrum van de gemeente onthuld worden op 5 november door premier Jan Peter Balkenende.’
De grootste criticaster van het standbeeld is ongetwijfeld Maassluizenaar Marcel Thomassen, die eerder in een lange brief geadresseerd aan het college van B&W omschreef wat er allemaal fout was aan wijlen Kuyper. De Reuver: ‘Thomassen is een zonderling figuur die ik nauwelijks meer serieus kan nemen. Het enige waar ik hem gelijk in kan geven is dat Kuyper te ver ging met de ingestelde worgwetten naar aanleiding van de spoorwegstaking van 1903.’
Mede-initiatiefnemer Smits is het roerend eens met vriend De Reuver. En beticht Thomassen zelfs van een poging tot geschiedvervalsing: ‘Kuyper heeft hier geen vier maanden, maar vier jaar gewoond. In de christelijke encyclopedie stond zelfs twaalf jaar geschreven…wat overigens niet bleek te kloppen volgens Gerry Hanneman-de Jong van de Stichting Promotie Maassluis.’
Hanneman-de Jong laat weten dat er wel al veel is gedaan ter nagedachtenis van Kuyper. Zo bestaat er al een Dr. Kuyperkade, waar tevens in 1987 een plaquette werd onthuld door de voormalige premier Ruud Lubbers (CDA). Ze begrijpt daarom ergens wel de kritiek van Thomassen: ‘Kuyper was nu eenmaal een politieke leider met een paar akelige trekjes. Hij was bijvoorbeeld uiterst onvriendelijk naar zowel vrouwen als homoseksuelen.’
Leny Wesenhagen, oud-VVD wethouder van de gemeente en thans als secretaris verbonden aan de Stichting Monument Abraham Kuyper, bestrijdt dat beeld: ‘Ik vind dit een beetje flauw van Hanneman-de Jong. Ze weet heel goed dat er geen niks in de geschiedenis is terug te vinden waaruit blijkt dat Kuyper een hekel had aan vrouwen en homoseksuelen. Bovendien kan je de waarden en normen van deze tijd niet vergelijken met die van lang geleden.’