Angst is een slechte raadgever
Door: Wouter Engler
Politieke partijen dienen in verkiezingsprogramma’s al uit te gaan van een aantal helder geformuleerde standpunten of speerpunten waar ze weer tijdens de volgende verkiezingen door de kiezers op kunnen worden afgerekend.
Het is bijvoorbeeld niet handig als vlak voor de verkiezingen nog niet eens helder is wat die standpunten precies allemaal zullen zijn, zoals bleek uit het concept - verkiezingsprogramma van de PvdA. Bart Chabot kaartte dit vervolgens op ludieke wijze aan in Pauw en Witteman (P&W): ‘De voorstellen die wij doen staan in Hoofdstuk 2. Hoofdstuk 2 is uiteraard amendeerbaar. Wij stellen voor dat Hoofdstuk 1 niet amendeerbaar is, maar door ons aangepast wordt op basis van eventuele amendementen in Hoofdstuk 2.’
Tja, dat is natuurlijk absoluut geen goede reclame als dat wordt gezegd in een goed bekeken talkshow zoals P & W. Het kenmerkt de onderlinge verdeeldheid die er nog steeds binnen die partij heerst en dus haken de kiezers af, maar toch zijn de partijleden volledig uit het veld geslagen zodra ze peilingen op het scherm zien. Waarom eigenlijk? Het is toch algemeen bekend dat er veel onderlinge verdeeldheid bestaat binnen hun partij en dat ze hun standpunten niet eens in een paar rake oneliners kunnen formuleren?
Ik heb het hier over duidelijkheid en dat is een kunst die goed beheerst wordt door Geert Wilders, de geblondeerde politieke agitator uit Venlo. De nieuwbakken lijsttrekker Job Cohen, die hier niet echt in uitblinkt, wist hij eenvoudig voor joker te zetten in een debat dat georganiseerd was door het actualiteitenprogramma Een Vandaag: ‘Hele wijken in zoveel steden in Nederland die worden geterroriseerd door Marokkaanse criminelen en het wordt alleen maar erger: want de massa-immigratie gaat maar door. Het is zoals Pim Fortuyn zei: de import van een achterlijke cultuur.’
Wilders waant zich de door god gezonden Messias die eventjes de taak van de man die werd doodgeschoten op het Hilversumse Mediapark zal volbrengen en op die manier probeert hij de burgers in dit land te manipuleren. De breedgeschouderde beveiligers die hem vrijwel dagelijks omringen herinneren er hen onbewust aan dat het risico van een aanslag altijd en overal op de loer ligt. Angst weer als politiek wapen om een agenda te verwezenlijken die natuurlijk niets te maken heeft met het gedachtegoed van Fortuyn oftewel het Fortuynisme.
Fortuyn dacht bijvoorbeeld heel anders over de situatie in het Midden-Oosten. Israël moest namelijk wat hem betreft water bij de wijn doen en hij vond het niet meer dan logisch dat er dus sprake zou zijn van de ontruiming van de Joodse nederzettingen. Zelfs gesprekken met terreur - groeperingen zoals Hamas sloot hij niet uit. Hetgeen natuurlijk ondenkbaar is voor een politicus zoals Wilders, die veel liever moslims aan de lopende band wil beledigen en conflicten uitlokt met moslims tot ver buiten onze landsgrenzen.
Moslims hebben echter het recht om waar ook ter wereld hun geloof te praktiseren, dus ook in de Verenigde Staten. Ground Zero herinnert hen er echter aan dat er ook extremisten zijn die hun geloof misbruiken voor het plegen van aanslagen op Westerse doelen. Dat is zonder meer een pijnlijke zaak. Maar wanneer zij – in tegenstelling tot de terroristen – hun boodschap van vrede willen verkondigen in een nog te bouwen islamitisch centrum, twee straten verderop in een voormalige kledingboetiek, dan is dat juist een goed teken.
Wilders en het kamp van de republikeinen zien dit bewonderingswaardige initiatief echter als een oorlogsverklaring en dus worden er allerlei beweringen via de pers de wereld in geslingerd om alleen nog maar meer olie op het vuur te gooien. Republikein Newt Gingrich ging daarbij wel heel erg ver en verklaarde zelfs het volgende: ‘Nazi’s hebben niet het recht om een teken te plaatsen naast het Holocaust Museum in Washington, dus hoeven wij ook niet een moskee te accepteren naast het World Trade Center.’
Het is nog een geluk dat president Obama zei dat iedere moslim meer dan welkom is in de Verenigde Staten. Hij heeft de uitstraling en de verbale kracht om dit soort haatzaaiende extremisten tot de orde te roepen. Hadden kiezers in ons land tijdens de afgelopen verkiezingen maar zo’n sterke en welbespraakte en charismatische leider gezien bij een van de linkse partijen, dan had hij de geblondeerde politieke agitator uit Venlo van katoen gegeven en de kiezers laten inzien dat angst nog altijd een slechte raadgever is en zal blijven.