Cohen is geen straatvechter
Door: Wouter Engler
De PvdA kijkt niet meer de andere kant op, zoals ik al eerder stelde in een recensie van ‘Het verraad van links’. De PvdA weet dus heus wel wat de problemen zijn in de multiculturele samenleving, maar wist hier niet van te profiteren tijdens de afgelopen verkiezingen.
PvdA-leider Job Cohen, die ik beterschap wens omdat hij een voedselvergiftiging opliep en daardoor flauwviel in het vliegtuig, leek niet opgewassen tegen PVV-leider Geert Wilders en ging gewoon af als een gieter. Cohen stotterde en kwam zo onbeholpen over dat ik gewoon medelijden met hem kreeg. De PvdA was na de verkiezingen uiteindelijk veroordeeld tot de oppositiebanken. Cohen is echter geen oppositie-leider, het is rol die niet bij hem past. Hij heeft geen ‘vuur’, maakt daarom een uitgebluste indruk en weet zich geen raad met de strapatsen van Wilders cum suis.
Rob Oudkerk zei op de radio dat zijn partij een straatvechter nodig had en ik ben het roerend met hem eens. De partij heeft weer ‘vuur’ nodig, een leider die zegt waar het op staat, pas dan speel je jezelf weer in de picture. De kritiek van ex-partijvoorzitter Lillianne Ploumen is meer dan terecht. Cohen is niet zichtbaar. Dat Albayrak het voor hem opnam bij P&W is aandoenlijk, maar het helpt de partij niet uit het slop en misschien juist wel nog verder naar de afgrond.
Deugt er dan niks aan Cohen? Welnee. Hij wist mij een enkele keer te beroeren tijdens het studentenprotest op het Malieveld. Hij oogde toen vastberaden, heel anders dan ik van hem gewend was. Ik weet ook dat hij vriendelijk is en zeer begaan is met het lot van anderen. Toch is het onvoldoende voor een oppositieleider. Een goede oppositieleider moet elke dag fel zijn. Hij moet haren op zijn tanden hebben. De PvdA heeft zo’n leider nodig, een leider die de problemen durft te benoemen en niet wegduikt zodra die geblondeerde agitator weer zijn tirades afsteekt.
