Verkapte sollicitatie

Door: A.F. Wachter / Illustratie: G.A. Harker

Ik kreeg uit het artikel de indruk dat Dominic Schrijer een vrouw was; dat dit een stupide gedachte was is geheel aan mijzelf te wijten. Hier is de zoveelste gevolgbestrijder in beeld, zonder zich te realiseren dat het duidelijk afwezig zijn van enig inlevingsvermogen in de eigenlijke situatie weergeeft.

Het probleem zit ‘m namelijk in het ontbreken van juiste gegevens (naam, adres en woonplaats) arbeidsverleden en exacte aantallen waardoor een diffuus beeld ontstaat van de problematiek.

Dit is mijns inziens een problematiek wat niet op de politieke agenda thuishoort. Nu lijkt het echt op kretologie, helaas is dit nog niet een universitaire opleiding.

Vergelijkenderwijs zou het nuttig zijn om bij de uitkeringsinstanties zelf eens te onderzoeken of de ter beschikking gestelde gelden te bestender plaatse terechtkomen en of het wel praktisch verantwoord is dat deze (instanties) zomaar kunnen beslissen wat er wel of niet wordt uitgekeerd.

Deze wethouder kan wellicht binnenkort een aanslag verwachten van de belastingdienst wegens onrechtmatige uitgaven die zijn gedaan (krachtens zijn positie) om een nooit te bereiken doel na te streven. Tenslotte is het CWI er niet in geslaagd dit probleem op te lossen. De gemeentelijke basisadministratie niet alwetend is en er een groot aantal gaten in het systeem blijven zitten, om een synthetische aanwezigheid van werkgelegenheid te suggereren terwijl er geen echte vacatures zijn.

Misschien is deze opvatting gekomen door de aanstaande verkiezingen op 3 maart. En eigenlijk een verkapte sollicitatie door hem voor een functie bij de schuldhulpverlening.