Tagarchief: robots

Robots op de banenmarkt: Miljoenen banen op de tocht

Tijdens de Industriële Revolutie verzette een groep textielwerkers en wevers zich onder de naam ‘Luddieten‘ tegen de machines die hun werk overnamen. De 19e-eeuwse verzettelingen sloegen de kousmachines, automatische weeframen en spinnewielen kapot die in hun werkplaatsen en fabrieken werden geplaatst.

Laatst werd de hoofdeconoom van de Bank of England, Andy Haldane, gevraagd of de Luddieten het niet bij het rechte eind hadden – gezien de huidige golf van automatisering. Zijn reactie suggereerde dat het risico dat menselijke banen leiden in de laatste paar eeuwen juist erger is geworden.

“Technologie lijkt te zorgen voor snellere, bredere, en diepere uithollingen dan in het verleden,” zei Haldane. “Waarom? Omdat 20e-eeuwse machines niet alleen de handmatige menselijke taken hebben vervangen, maar ook de cognitieve. De hoeveelheid menselijke vaardigheden die kan worden overgenomen door machines, voor minder geld, is toegenomen.”

In een gesprek met de Engelse vakbondfederatie, de TUC, liet Haldane de resultaten zien van een studie van de Bank, waaruit bleek dat een groot aantal banen in het Verenigd Koninkrijk kan komen te vervallen door automatisering. Het onderzoek verdeelde de Engelse banen in drie categorieën, afhankelijk van het risico op overname door machines. Vervolgens zijn die risico’s vermenigvuldigd met het aantal werknemers in iedere categorie, met een uiteindelijk getal van 15 miljoen banen als resultaat.

Moeten we dus de hamers oppakken en de zelfscanners van de Jumbo te lijf gaan?

Wees creatief (en leer programmeren)

Voor iedereen die werk hoopt te vinden in Europa na de recessie kan de arbeidsmarkt behoorlijk hopeloos lijken. Hierdoor, en vanwege de toenemende studiekosten,  wordt jonge mensen vaak verteld dat het veiliger is om creatieve onderwerpen links te laten liggen en te kiezen voor een veilige kantoorbaan. Iets als accounting.

Volgens de studie van de Bank of England lopen die banen juist het grootste risico om in de komende jaren volledig te verdwijnen, naarmate robots de rol van veel kantoormedewerkers overnemen.

Bovenop het onderzoek is een recent rapport uitgekomen dat beweert dat 47% van de banen in Amerika momenteel het risico loopt om door machines te worden overgenomen. De BBC heeft ook een angstaanjagende lijst vrijgegeven, gebaseerd op een studie van onderzoekers aan de universiteiten van Oxfor en Deloitte, waaruit blijkt dat 35% van de huidige Engelse banen risico lopen om gecomputeriseerd te worden in de komende 20 jaar. Het grootste gevaar? Dat vind je onder kantoorbanen zoals administratie, legale secretaris, en financiële accountmanager.

Getallen die laatst zijn vrijgegeven door de arbeidssite Indeed geven aan dat jonge mensen massaal verkeerd worden ingelicht over hun toekomstige carieres als het gaat over automatisering. Volgens de survey, die 1000 16 tot 25-jarigen besloeg, gaf minder dan de helft (47%) aan dat hun leraar, professor of begeleider het met hen over deze trend heeft gehad. Dit suggereert een gapend gat tussen de toekomstige banenmarkt en de banenmarkt die jonge mensen verwachten.

“Kantoorbanen hebben aantrekkingskracht, maar kunnen makkelijk te automatiseren zijn over een lange periode,” zegt Paul D’Arcy, senior-vicepresident van Indeed. “Accounting is een goed voorbeeld van dat soort banen; het is volledig gebaseerd op regels. Het is een van de banen waarin creativiteit nog het meest wordt gezien als een nadeel. En het is dus wel een baan die op het moment respectabel en aantrekkelijk overkomt, maar op de lange termijn is er misschien niet zoveel perspectief.”

Steeds complexer werk kan door robots worden gedaan.

Combineer creativiteit met technische vaardigheden

Wat moeten jonge mensen dus doen om hun toekomst veilig te stelen? Volgens Indeed zit het hem in een combinatie van technische vaardigheid en creativiteit. Op dat soort gebieden zijn vaak meer banen dan zoekenden op Indeed in het derde kwartaal van 2015.

Indeed zegt bijvoorbeeld dat de rol van applicatie-ontwikkelaar momenteel 47% vaker wordt geplaatst dan erop wordt gezocht, UI-ontwikkelaars worden 19,5% meer geplaatst, architecten 12% meer, en game-ontwikkelaars 2% meer.

Rollen zoals deze, die afhangen van een combinatie van creatieve en technische vaardigheden, komen significante groei tegen. Zoveel, zelfs, dat het in het komende decennium aanzienlijke invloed kan hebben op de economie in het westen.

“Historisch gezien zijn er in het VK altijd veel banen in de middenklasse geweest. Die banen beginnen te verdwijnen en verdeeld te worden – er zijn een aantal waardevolle, complexe banen, en een aantal meer gestandariseerde banen,” zo vertelt D’Arcy.

“Ik denk dat we zullen zien dat de arbeidsmarkt zich sterker gaat opsplitsen in twee losse economiën. Eén bestaat uit ongelooflijk waardevol talent dat de automatisering aandrijft en innovatie aanstuurt, en waarin technische en creatieve vaardigheden worden gecombineerd, en één bestaat uit de rest. Voor die mensen voelt het niet aan alsof er evenveel kansen zijn. Er is geen aanzienlijke groei in salarissen, en na verloop van tijd komt er steeds meer druk te staan op hun banen vanwege de automatisering.”

Samenleving van de toekomst

Als D’Arcy gelijk heeft, en als de banen van de middenklasse op het randje van de afgrond staan, schildert dat een nogal onprettig toekomstbeeld – met scherpe verdelingen tussen waardevolle creatieve ontwikkelaars en “de rest”. Dat zal op zichzelf al genoeg zijn om een paar nieuwe Luddieten te inspireren. Er zijn echter voordelen te benoemen van de mogelijkheid om jonge mensen aan te moedigen creativiteit na te volgen in plaats van regelmatig standaardwerk.

Technische kennis is weliswaar belangrijk, maar een cruciaal onderdeel van bescherming tegen automatisering is het aspect van de menselijke creativiteit. Deze nadruk kan een enorm positief effect hebben op het onderwijs – misschien komt het idee terug van een universiteit als een plek waar studenten ideeën kunnen ontwikkelen en uitdrukken, en niet als een enorm dure banenpers.

3D-printers? Robots? Innovatie kan beter

In de nabije toekomst hebben al onze huizen 3D-printers en slimme koelkasten, werken we samen met robots, en betalen we daar allemaal voor met Bitcoin.
Tenzij dat, natuurlijk, allemaal fantasie en onzin is – zoals Dr. Patrick Dixon beweert. De futurist en auteur is op zoek gegaan naar “de waarheid achter innovatie” voor de aanwezigen van Nexterday North in Helsinki, Finland, dat plaatsvond op 9 en 10 november.

Hij riep bezoekers op om de technologische hype opzij te zetten en helderder te denken. “Laten we voorzichtig zijn – we moeten de werkelijkheid in de gaten houden,” zei hij.

Om te beginnen: robots. Het staat buiten kijf dat robots, drones, en andere intelligente machines de krant volkrijgen en passen in ons collectieve toekomstbeeld, maar volgens Dr. Dixon is er een probleem met ons enthousiasme: “De verkoop van robots groeit slechts met 7% per jaar, en ze worden bijna allemaal gebruikt in de autoindustirie. Daarbuiten is het bijna nul.”

Hij geeft wel toe dat dit kan gaan veranderen, maar Dr. Dixon wijst op het feit dat “de meeste mensen ze niet in hun huis willen”.

Bitcoin en andere digitale betalingsmethoden zijn volgens hem ook minder veelbelovend dan ze lijken. Hoe fascinerend die technologiën ook lijken, er zit meer geld in onze broekzak dan ooit tevoren: “Er gaat meer fysiek geld om in de Europese Unie dan we ooit hebben gezien in de geschiedenis van de mensheid,” zei hij. In het Verenigd Koninkrijk is de hoeveelheid gedaald – maar met slechts 0,1%.

Zelfs 3D-printers en -scanners waren niet veilig van de kritiek van Dr. Dixon. “Je eigen waterfles kunnen inscannen, en dan een fles printen zonder het water erin – dat is fantastisch,” zei hij tot een lachend publiek.

Dit betekent niet dat productie met printers nutteloos is, zo benadrukt hij – het kan revolutionair zijn voor de medische en industriele techniek – maar in het huis is dit minder nuttig. “Ik heb er al jaren een, dus ik kan je vertellen dat het erg saai is,” zei hij. “Ik heb wel genoeg speelgoed geprint.”

En hoe zit het met het meeste overschatte onderdeel van het Internet of Things, intelligente koelkasten? Dr. Dixon heeft er jaren lang een in zijn eigen keuken gehad, maar hij is niet onder de indruk. “Het was toen al saai, en dat is het nog steeds,” zei hij. “Wie wil er nou iedere dag automatisch precies hetzelfde uit de koelkast hebben? We halen er een product uit, gooien het weg, en de volgende dag zou precies hetzelfde product automatisch worden geleverd.”

Volgens Dr. Dixon zouden de meeste mensen je ’s middags nog niet kunnen vertellen wat ze die avond gaan eten. “Waarom zou je je koelkast zes weken van tevoren willen volproppen met identieke spullen?”

Innovatie of Convergentie

Er is ook echte innovatie, benadrukt Dr. Dixon: zo wijst hij naar technologie die daadwerkelijk problemen van mensen oplost, zoals mobiel bankieren in Kenya of de contactlenzen van Google die bloedsuikerniveau’s meten voor mensen met diabetes.

Een belangrijke reden dat we ons bewust moeten worden van de werkelijkheid ligt bij de media. Open een technologische website of tijdschrift, en de pagina’s staan vol met technologie die, volgens Dr. Dixon, geen echte innovatie is.

“De meeste innovatie is gewoon een nieuwe versie van een smartphone-app of een telefoon met een iets betere camera en iets meer pixels. Er zitten al meer pixels in mijn camera dan waar ik raad mee weet.”

Dit is geen echte innovatie, maar eerder convergentie, zegt Dr. Dixon. “Alle innovatie is divergent … convergentie is uiteindelijk enorm saai omdat het zorgt dat ieder product er hetzelfde uitziet, dat iedere auto er hetzelfde uitziet, dat iedere smartphone dezelfde functies heeft,” zei hij. “Alle innovatie, alle échte innovatie, is divergent. Als je convergeert kun je nergens op concurreren behalve de prijs, en prijs is een slecht verkooppunt – als je concurreert op prijs bezuinig je jezelf stuk.”